oczas(z)owienie

poszliśmy za daleko po zerwanych mostach*
w nieczynnym lustrze zrobiliśmy popas
po pas w skrzywionych pokrzywach i ostach
by opleść nimi wskazówki w iloczas

oparcia domostw na kwitnącym bluszczu
włosów co nigdy nie czesał ich promień
niepochodzący z piętrowych oblustrzeń
źrenic zakwitłych na zegarzym schronie




* pierwszy wers jest cytatem z wiersza Miladory: http://www.portal-pisarski.pl/czytaj/49007/villa-viola-nella

(zbro)dnie

ktoś mi zamienił usta na dzióbek
kłujący stalle dla martwych bogów
hen w martwym niebie gdzie dźgam na próbę
chcąc wykuć diament z węgla i lodu

niesiesz mi linie krępe jak liny
lecz choćbym nawet huśtawką zdjęta
wsunęła szczelnie dłoń w skamielinę -
nie mnie lecz kulę (s)kier zapamiętasz

niesiesz ładunek - (ś)wist wyobraźni
z szulerni zgiętej pod mętnym niebem
pstro-pryzmobiałonocnych przejaśnień
i ust zastygłych w seryjne nie wiem

a( )mn(i)e( )zje

nie pamięta, czy kradnie z, czy w wyobraźni
powolną perystaltykę zegarka;
czy kolejna atawistyczna powieść pozy
przyprawia ją o perse-, czy jedynie – klaustrofonię;


co zobaczyła na Polach Aluzyjskich
i dlaczego pies
andaluzyjski dostał dwubiegunówki

pasjanse. czarnowodowanie

wróżę sobie z końca
języka – "gorzkawy"
znaczy zatem: "chcę
kawy"; wykreślam
horoskopy z gwiazdozbiorów
gęsiej skórki. zapośredniczona
(s)podziewaną śmiercią,
układam włosy w spadochroniczne
wydęcia, kom-
pulsacyjne (sza)lupy. (m)arka
"no ego" święci


wszystkie trumfy.

oxymortals*

jestem – dziewczyna ze szkła
wypalanego igłą
mrozu w karbidowych po-
światach. to tylko popołudnie,
kiedy nie mam nazwy,
jak przedmiot objęty klauzulą
taj(al)ności. używam
wypasionych na roz-
łąkach słów pierwszego
kontaktu, do którego ładuję groty
sroczych piór, srebrnych tele-
patyków. i odtąd nie będzie mnie już
na linii ognia
przyprawiającego chłód o gwiazdozbiory
gęsiej skórki.





* angielski neologizm, coś jak „tlenni śmiertelnicy”

choroba królewska*

w dziwnej, (ponad-)

czasowej próżni zachorowałam na

człowieka. cóż, nie znałam

go dotąd, więc nie byłam

uodporniona. człowiek ów

próbował się podszyć

pod gruby płaszcz

ziemski, ale mu się nie udało.

przy okazji, wyszło na jaw,

że ziemi też nie posiadam

więcej, niż pokrywa

moja drobna

stopa. – dokąd idę?** do diabła z

logiką formalną – normalnie

mnie nie wpuszczono w maliny. nastąpiła selekcja

naturalna. malinowy król

poczeka.

daremnie.

____________________________________________________

* choroba królewska – schizofrenia

** parafraza cytatu z „Pielgrzyma” Norwida:

„Przecież i ja

ziemi tyle mam,

ile jej stopa ma pokrywa –

dopokąd idę!”

*** (powiemy słowa brzydkie...)

 

powiemy słowa brzydkie,

żeby już nigdy nie wróciły. wyrazy

takie, jak: sztafirować,

nadziany, konkubent. zmienimy

je w szafir.

będziemy dwiema pętelkami

i guzik: nigdy więcej nie

założą tu szubienic. niczego

nie wymurują (to już murowane). ukryjesz nas

w szubie.

czytasz myśli?

tylko te, które trzeba dek-

lamować. wyszy-

jemy prawdziwe słowa, ciepłą mannę

po wiek.