piszczel, nie żebro

odszedłeś, a świat kręci się
zgodnie z ruchem twoich wskazówek.
trochę ciepła, gdy zatną się werki,
rozchodzi się z przeciągłym west
tchnieniem. odeszłam
od pozostawionych przy zdrowych
zmysłach, a świat
nie wyhamował - wpadł na wielki
pomysł. (odtąd będę cię witać w gorsecie


klepsydry).

jajko pokoju

opowiem ci o twarzy strąconej w przepaść
przez przypadek. o ma(sz)karonicznych
maskach maskary – masowej karze za
narodziny. opowiem ci o społeczności – 
zegarze i społeczeństwie – maszynie
termodynamicznej. chcę żyć w tym
pierwszym, a zamiast tego zabijam cię w afekcie
cieplarnianym. zmieszaj więc cyfry arabskie
z rzymskimi, zmartwychwstanie z metem-
psychozą, tłok z werkami, wskazówkę
z rozwlekłym wprowadzeniem
w błąd. a cuckoo* wylosuje jajo
-głową lunę ze szpary w krat
erze i puści ją w niebo –
jak



* cuckoo – kukułka, wariat(ka)

rzecz o cyfryzacji czasu

zegar jest cyklistą
obęcności w-z*ruszeń
czarnoziemu karo-seriami
trefnisiów


odrysowuje zoo
łzy na nieboklonie


cyk-listnie
cykl istnień
cyklist** tnie


gra werystycznie
wracając do akupunktury
wyjścia




* w-z – trasa samochodowa zbudowana w Łodzi
** cyklist (ang.) – nieco spolszczona wersja angielskiego 'cyclist' (cyklisty)

oczas(z)owienie

poszliśmy za daleko po zerwanych mostach*
w nieczynnym lustrze zrobiliśmy popas
po pas w skrzywionych pokrzywach i ostach
by opleść nimi wskazówki w iloczas

oparcia domostw na kwitnącym bluszczu
włosów co nigdy nie czesał ich promień
niepochodzący z piętrowych oblustrzeń
źrenic zakwitłych na zegarzym schronie




* pierwszy wers jest cytatem z wiersza Miladory: http://www.portal-pisarski.pl/czytaj/49007/villa-viola-nella

a( )mn(i)e( )zje

nie pamięta, czy kradnie z, czy w wyobraźni
powolną perystaltykę zegarka;
czy kolejna atawistyczna powieść pozy
przyprawia ją o perse-, czy jedynie – klaustrofonię;


co zobaczyła na Polach Aluzyjskich
i dlaczego pies
andaluzyjski dostał dwubiegunówki

węzły czasochłonne

grom strzela do góry jak naręcze kwiatów
różne burze i święci*
przychodzą przebrani za biegnące lata
nie dość pewnej pamięci


różaniec kwitnie błękitną gwiazdą
przebierasz chwile jak sny
na targu pociemniałym podjeździe
zegar odgarnia kosmyk




* z Florence and the Machine

*** [kim jesteś...]

kim jesteś, którego poznaję
jak lustro – zawsze
inne, okolone
(aś)ramą, gdzie wstęp
mają tylko istniejący
naprawdę (gimnastykuję
się na chybotliwych
wskazówkach mistrza
Czaso-jadu, z maleńkiego
domku w jego sercu
wyskakuje


k u k ł a).

123

podczepić się pod twoje wskazówki,
zegarze. budzisz burzę
piaskową w lewej komorze
klepsydry. otwierasz powieść przestrzeni
na całkiem nieprawopodobnym afekcie
cieplarnianym – gdybym znalazła w sobie tyle wrażliwości,
by podczepić się pod twoje sekundowe wskazówki,
można by zbudować świat
w lustrze, stojący


na poincie.

grusza

tęsknię za niepowtórzeniem
sensu – (u)lotnością tak wielką,
że oczy wyparowują z kałamarzy.
opowiedz mi o rzęsistym
deszczu piasku, opadającym łagodnie
w tęczowe pryzmaty. obejmij wzrokiem
klepsydrę – tam ciągle zegary
topią się z gorąca.

wytrąca się o(, )sad.

porankonella

sierpień księżyca się (wrze)śni

na październe łakocie -

obudź budzik który nie śpi

w rokującej spiekocie

szklarniowego efektu klep

cydry skąpane w złocie

złap się lewym uchem za łeb

aż wydarzymy się leśni

i znajdziemy żniwny żleb

sierpień księżyca się (wrze)śni

bo przecież w całej robocie

chodzi o to by cześnik

klepnął rejenta w kłopocie

złota klepsydra pieśni

o sierpniu i młocie

terra quaeranda*

jesteśmy ziarnkami piasku

pod powieką czasu; klepsydrą

oślepioną perłowością ścianek

którymi obrosła, gdy małże-

ństwo puściło w ruch zegar

powrotny – szwajcarską

pozytywkę rosyjskiej ruletki. jesteśmy pełną

przypadkowych trupów szafą

przegrywającą nas

turcje na papier performancowy, wyskakujący dysk

księżyca – i tylko ta, na której spoczywaliśmy

po urodzeniu, pozostaje

żywa.

* (łac.) ziemia poszukiwana (dosł.: godna szukania)

clock-stretched

still-born old woman,
I'm lasting still
backwards. singing my baby blues
in your Eustachian tube,
I'm feeling a need to stamp
on the layers
of the vain and the veins
of silence.
I'm yearning to wander
to won Wonderland,
because the mirror is the only
ac(c)u(ra)te unfolding
of the hands of time.

a.(j.j.)m.,*

nigdy ci tego nie powiem. pozostanę naga

na chłodziarce, będę się rozpływać

nad majo-nessami i innymi (prze)tworami,

i dwiema light

bulbs** o mlecznym świetle, z których –

zgodnie z kątem rozwarcia wskazówek zegara – będą się rozszerzać

i kurczyć wszystkie p o r y.

* a.m. (ang.) – skrót oznaczający godziny między północą a południem;

a.j.j.m. – skrót od „a jeśli jestem martwa”

** light bulbs (ang.) – żarówki; dosł.: świetlne bulwy

Wpłynęłam na suchego przetwór oceanu

ciekawe jak wejść w teraz z tarczą
zegara przed-pokojowego wypluwając
pieprz półgębkiem kiedy kole wiek dwudziesty pierwszy

marca nie da się z(a)mar(y)nować

mimo to

żółta łódź podwodna

odbija się w zalewie

(schody) shift enter shift enter

byłaś klawiszem naciśniętym

kiedy żadne okno nie dało się otworzyć

całkiem nieświadomie

dokąd prowadzi escape*

i jak bardzo można je przekonać ustami

o tym co przychodzi tak wcześnie

że zamarzają zegary

* escape - ucieczka

z niemiecką precyzją

czas pęcznieje w zegarach
niedługo je roz-sadzi
(w) ponurym ile
zamiast (w) żyznym les(sie)

wytrąci ametystowy quarz

przekładnia, która we śnie jest huśtawką

czy możesz zrozumieć
że zawsze będę tylko odchodzić i wracać
odchodzić i wracać
na rozstrzelanym zegarze
kryształki sensu powtórzą pierwsze słowo
zna mię
wyryte lewitującą wskazówką