norwidoidalny

przeksięgowana na ciekawość
przetłumaczona na przekład_nie
mogłabym czasem nawet zabić
zanim (l)ust(r)ami (d)ech twój zgadnę


ukartowana w cienką talię
już nie odróżniam os od ostów
i nie wiem też kiedy medalion
spadł cienką krzywą prosto z mostu


na którym stałam samobójcza
chcąc rzucić perły między wieprze
co strzegąc ludziom bram Ogrójca
słowa rzucają im na wietrze


ale znam przecież inne (ch)lewy
i zapominam o czy?-wiście
pereł ciskanych wprost w cholewy
tego co  p i ę t ą  Ach! wieczyście


______________________________
z cyklu: norwidzenia

terra quaeranda*

jesteśmy ziarnkami piasku

pod powieką czasu; klepsydrą

oślepioną perłowością ścianek

którymi obrosła, gdy małże-

ństwo puściło w ruch zegar

powrotny – szwajcarską

pozytywkę rosyjskiej ruletki. jesteśmy pełną

przypadkowych trupów szafą

przegrywającą nas

turcje na papier performancowy, wyskakujący dysk

księżyca – i tylko ta, na której spoczywaliśmy

po urodzeniu, pozostaje

żywa.

* (łac.) ziemia poszukiwana (dosł.: godna szukania)