w stogu sjeny palonej. z ekranu płynie strużka dni

spotkałyśmy się na cmentarzu komunałów,
huśtałaś się na źdźble
trawy, stryczku warkotnej ko-


mety. lecz choćbyś była moją śmiercią,
źdźbłem w oku
czasu – jego serce wybiega z głębokich


pszczelin, pełne snu
jak makówka, gotowe
na seans.

Susan & I (śledztwo)

wychodzimy z siebie

na pointach, umieramy

każda w swoją stronę* (po co

mi takie eufeminizmy

w miejsce para-bóli i e-lips**?)

a jednak rozpaczliwie

szukam Susan*** wśród starców

i (l)ust(er).

 * parafraza fragmentu wiersza Macieja Woźniaka:

"Z życia nie wychodzi się
przez drzwi, z życia wychodzi się przez siebie,
umieramy każdy w swoją stronę".

** e-lips (ang.) - elektroniczne usta

*** tytuł filmu z motywem homoseksualnym

*** (powiemy słowa brzydkie...)

 

powiemy słowa brzydkie,

żeby już nigdy nie wróciły. wyrazy

takie, jak: sztafirować,

nadziany, konkubent. zmienimy

je w szafir.

będziemy dwiema pętelkami

i guzik: nigdy więcej nie

założą tu szubienic. niczego

nie wymurują (to już murowane). ukryjesz nas

w szubie.

czytasz myśli?

tylko te, które trzeba dek-

lamować. wyszy-

jemy prawdziwe słowa, ciepłą mannę

po wiek.

waleria

podobno jestem chora. czas biega
wokół mnie,
ale ja go nie chcę. chcę przestrzeni,
w której widziałam gwiazdę twojego
pępka – Omphalos. omszały kamień,
świecący w ciemności własnym
światem. napar
ze złotych kropel osiadłych
na pięciolianie.

wieczer-nice

bądź mi – czarna jak anioł
ja-śniąca niczym szlag
świętojańskich mi jemioł
znieś – bym mogła się bać

coraz głębiej gołębiej
coraz bliżej-że liż (ej!)
złote jaje jastrzębie
w ostrokułczej sadybie

chowa słońca co wschodzą
wewnątrz innej skorupy
gdy o krok tuż za tobą –
czarne oczy Boruty

historys

kochałeś mój obraz
jako kobieta – później odkochałeś się
w image'u i w kobiecości – został
ziąb lustra
którym leczysz guzy
pamięci krótkoterminalowej
i mojej

***

dawno nie milczałam o tobie czarnym znikąd-
pisem nocy. wy-
rodziłaś się tego dnia, co
pewna Magdalena, pewnie –
stąd wrażenie, że jesteś z mojego
wyrocznika. i że masz w oczach jagody –
ja-gody. ja-głód.

*** [kim jesteś...]

kim jesteś
która (po)żądasz uzasadnienia
każdej mojej myśli –

rozpadliną w czasoprzestrzeni kryształu
gdzie próbuję schować przed czasem
miniaturowe sobiewtorki z kamienia

a może jesteś mną (moją przyszłością)
w przyczajeniu ukrytego
przed ciałem serca

* [rozumiałyśmy się w pół słowa]

rozumiałyśmy się w pół słowa

– została mi z tego okresu lakoniczność mowy

widziałam się w niej

– później zaczęłam bać się luster

razem odsłaniałyśmy maszynerię życia

– pozostał tylko lęk przed byciem maszyną

obie że świat.

gdybym mogła stać się książką
wybrałabym historię miłości
bowiem bohater w najważniejszej w życiu chwili z ukochaną
powiedział dokładnie odwrotnie to co powinien


a wszystko po to
żebym spaliwszy za sobą ostatnie rialto
mogła się fahrenheitnąć z inną
równie poronioną opowieścią


o chińskim syndromie: wbijam wzrok w ziemię
tak mocno że siatkówka
wyskakuje na antypodach


rosyjskiej ruletki

pante(r)a

szukam cię w imieniu w słowach

szczękających z jakąś metaliczną

precyzją. jesteś tą która pierwsza pokazała mi przebitki światła –

– pręty. jesteś tą którą o(d)pycham

na lewo chociaż nigdy nie byłyśmy

obok.

(schody) shift enter shift enter

byłaś klawiszem naciśniętym

kiedy żadne okno nie dało się otworzyć

całkiem nieświadomie

dokąd prowadzi escape*

i jak bardzo można je przekonać ustami

o tym co przychodzi tak wcześnie

że zamarzają zegary

* escape - ucieczka

jadłospirometria homofoniczna

moje imię brzmi A. Heelles(s) -

- Bezp(am)iętna, czy możesz mnie

delikatnie przełamać

jak wolę świeżo

upieczonego feniksa? wzlatuje milion iskier,

lecz nawet kiedy mówisz: Niko, ty, no!

skwierczy ci w skroniach: te, inna!

*** [być jak odległe ciała niebieskie...]

być jak odległe ciała niebieskie -

pulsary, może białe karły, mające

za i obok okres supernowych.

być sobą tylko do szóstego wymiaru i siódmego

wtajemniczenia, dalej rozpłynąć się

w materię międzygniezdną, w całki, całuny

i całe lata prześwietlone zdjęciem

błękitnej sukienki.

z niemiecką precyzją

czas pęcznieje w zegarach
niedługo je roz-sadzi
(w) ponurym ile
zamiast (w) żyznym les(sie)

wytrąci ametystowy quarz

płynny kolonializm

 

tu, gdzie jestem,

gdzie mnie fluktuacyjnie

wniosło jak poprawkę

do aktu niepraw(n)ego,

krzyżują się gładkie pasemka

największych ludzkich

niegodziwości, złote

szlaki przemocy psychicznej i

ekonomicznej - bardziej dotykalnej, cienkie wątki

narzuconej narracji i przetarte

os-nowy pamięci o Mieście-Ulu
 

tu, gdzie jestem, czas e-migrował

e-mailem do ciepłych krajów

po mirrę, kadzidełka i słone orzeszki

ziemne twoich

piersi

przesądny dzień

nie Maria, choć Magdalena,
lustro o ujemnej
głębokości, blondwłosa czarna
dziura będąca jedynym
Wszechświatem - i jak ją
z siebie wypluć przez nieprawe
ramię?

beatyfikacje

Chciałabym znależć się w Birk w domu
Katarzyny Kobro, dotykać twoich włosów

jak kropkowanych drzwi windy, układać
ci z piegów

Kompozycję poseksualną -

martwą naturę i

grad.

...

poszłam na łąkę, a przecież łapię twoje
zaskoczenie lekko jak motyle. to, co
wyglądało na chmury, jest w istocie siatką.
nie wiem, kto dyktuje nam oddech,
staję się o ciebie rzeczywistna.

czas odchodzi od zmysłów pulsacją języków.

morfinizacja

widzę wciąż nad sobą
wycięty z czarnego nieba
księżyc twoich włosów

upiętych spinką bladą jak strzykawka
cienką niby igła

to nów(ka)