*** [to lustro...]

to lustro ma fakturę mojej skóry,

tętno regulowane od-

biciem mojego serca. to lustro bywa pragnieniem

przeżycia, przestąpienia n(i)eoznaczonego

srebrnego środka

symetrii. to lustro jest złamaną

k(rajca)r(k)ą* pośrodku

wielkiego przerębla powietrza.

to lustro krzyczy całym sobą:

tak, jesteście wewnątrz

olbrzymiej klepsydry – słońce wystawi wam

za to fakturę... – nic więcej nie

słychać; czasem widać wtedy tylko

uciekające zajączki.

* krajcar – dawna srebrna włoska moneta groszowa

denuncjuszka

Popełniłam zbrodnię. Wycięłam ci

ni w pięć, ni w dziewięć kawałek wiersza

i puściłam z nurtem logorei, że aż

napuchły niebieskie migdałki. Up-

rzejmie donoszę, że mój list w butelce

wpadł w niepowołane oczy

/wist/ości, słowem – w oczko

wodne przegrałam tysiąc i jedną

nocnych marek. A jeśli wyciągniesz

łuski, okaże się, że to tylko tysiąc złotych

rybek.